Zoon van de Gezegende

Al eerder, in hoofdstuk 4, heb ik beschreven hoe Jezus in zijn wezen verbonden is met Israël, het volk dat God geschapen heeft om zijn naam groot te maken. In ‘De profetie van Kajafas’, ga ik in op de fascinerende figuur van de Hogepriester van Israël, die besluit om Jezus te offeren ter wille van zijn volk. Dat besluit, waarvan de evangelist Johannes zegt dat het een profetie is, laat zien dat de dood van Jezus veel meer betekent dan alleen een individuele persoonlijke verlossing van mensen. Het zet een wissel om in de heilsgeschiedenis en het heeft immense gevolgen voor de toekomst van Israël. De teneur van deze studie is dat we Jezus en Israël opnieuw moeten leren begrijpen. En dat raakt het hart van ons persoonlijk geloof en onze relatie met God (Hoofdstuk 9). Niet in het minst raakt het ook het hart van God zelf. Ook als kerk kunnen we God miskennen en Hem tekort doen als we Hem aanbidden en lofprijzen zonder oog te hebben voor de bijzondere plaats die Israël heeft in de heilsgeschiedenis en in het zenden van Christus. Naar mijn mening moeten we als christenen ook veel meer oog krijgen voor de weg van God in de heilsgeschiedenis. Er is meer dan het behoud van mijn eigen leven. God is met veel grotere dingen bezig. Natuurlijk heeft dat alles ook te maken met het belijden van de kerk. Een theologie (Hoofdstuk 10), waarin de plaats van Israël verdwenen is of Israël alleen maar is uitgemond in de wereldkerk, is niet simpelweg een ontsporing van de dogmatiek. Het is een zonde tegen wie God is, wie Jezus is en wat de Heilige Geest ons in het geloof wil binnen brengen. Het is in wezen ook een opgeven van de eenheid van de Heilige Schrift. Alleen als de kerk zich daarvan bewust is en zich daarvan bekeert en alleen als zij Jezus heeft leren begrijpen in zijn intense verbondenheid met Israël, kan de ontmoeting met het Joodse volk vruchtbaar zijn.